ΘΕΜΑΤΙΚΟΙ ΑΞΟΝΕΣ

Imagine all the people: Η προσφυγική εμπειρία

Imagine all the people: Η προσφυγική εμπειρία

«Έφτασα εδώ ως πρεσβευτής της ειρήνης από μια χώρα ηλιόλουστη για να πω Εμείς οι Σύροι υπάρχουμε, ζούμε, σκεφτόμαστε, προκόβουμε Κρύβοντας το τραύμα μας Kαι χαμογελώντας τραβάμε για το μέλλον».

Μοχάμεντ Αμπντούλ Ματζίντ

Για πέμπτη συνεχή χρονιά και σε συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς, όπως η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και η ευρωπαϊκή πλατφόρμα LiteratureAcrossFrontiers, θα πραγματοποιηθούν ψηφιακές δράσεις και εκδηλώσεις με θέμα την προσφυγική εμπειρία και την αποτύπωσή της στη λογοτεχνία.

Εργαστήριο γραφής και ανάγνωσης *

Τέσσερις έφηβοι από το Ιράν που ζουν στη Θεσσαλονίκη δημιουργούν τα δικά τους κείμενα στη διάρκεια βιωματικού εργαστηρίου συζητώντας την ένταξη, τη διαφορετικότητα, την αλληλεγγύη, την ενσυναίσθηση, με αφορμή το ποίημα της Forough Farrokhzad «Κάποιος μοναδικός». Με τη βοήθεια των μαγικών εργαλείων της γραφής και μέσα από τη δημοσιοποίηση των ποιημάτων τους στην ιστοσελίδα της 17ης ΔΕΒΘ, μοιράζονται με το κοινό της τους προβληματισμούς, τις ιδέες τους και όσα οραματίζονται για το παρόν και το μέλλον.

Συμμετέχουν: Kian Dokht, 18 ετών, Keihan Dokht, 16 ετών, Mersedeh Sabzipour, 13 ετών, Mahzyar Sabzipour, 17 ετών, από το Ιράν.

Συντονίζουν: Παυλίνα Μάρβιν, συγγραφέας, Κυριακή Τατσούδη, εκπαιδευτικός-φιλόλογος, υπεύθυνη της εκπαιδευτικής ομάδας του Solidarity Now στο after school εκπαιδευτικό πρόγραμμα για παιδιά 6-18 ετών που υλοποιείται με τη στήριξη της UNICEF-IOM στο Blue Refugee Center by Solidarity Now στη Θεσσαλονίκη, Ελένη Σουκούρογλου, ψυχολόγος.

*To εργαστήριο πραγματοποιήθηκε ψηφιακά το Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2020.

 ΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ/SOLIDARITY NOW

  

Κιάν
Έχω ένα όνειρο

ویایی دارم…

رویایی که در آسمان آن ستاره‌های قرمز رنگ چشمک میزنند…و من سوار بر دوچرخه‌ ی خوشبختی میدان زندگی را دور میزنم…

رویایی که در آن پنجره‌های اتاقم همیشه باز است و درخت همسایه بلندترین درخت این محله است..

رویایی که در آن بدون هیچ ترسی آزادم…

رویایی که در آن سهم هر کس از عشق را بدهند…و آینده ی هرکس روشن تر از صورت محمد باشد..

رویایی دارم…

Ένα όνειρο όπου τα κόκκινα αστέρια αναβοσβήνουν στον ουρανό… και οδηγώ το ποδήλατο της ευτυχίας γύρω από το πεδίο της ζωής…

Ένα όνειρο στο οποίο τα παράθυρα του δωματίου μου είναι πάντα ανοιχτά και το γειτονικό δέντρο είναι το ψηλότερο δέντρο σε αυτή τη γειτονιά…

Ένα όνειρο στο οποίο είμαι ελεύθερος, χωρίς φόβο…

Ένα όνειρο στο οποίο όλοι έχουν ένα μερίδιο αγάπης… και το μέλλον όλων είναι φωτεινότερο από το πρόσωπο του Μωάμεθ…

Έχω ένα όνειρο…

 

Κεϊχάν
Ζω στο κόκκινο αστέρι

 من در ستاره‌ای  سرخ زندگی می کنم ..

در این ستاره همه سهمی از عشق دارند …

دختران این ستاره آزادانه دوچرخه سواری می کنند …

حال و آینده در این ستاره از چهره محمد روشن تر است …

فروشگاه سید جواد در خیابان به همه نسیه می دهد …

زندگی در این ستاره جریان دارد …

چه رویای شیرینی …

Ζω στο κόκκινο αστέρι… Σε αυτό το αστέρι όλοι έχουν ένα μερίδιο αγάπης…

Τα κορίτσια αυτού του αστεριού οδηγούν ποδήλατα ελεύθερα…

Το παρόν και το μέλλον σε αυτό το αστέρι είναι φωτεινότερα από το πρόσωπο του Μωάμεθ…

Το κατάστημα του Seyed Javad στον δρόμο δανείζει σε όλους…

Η ζωή κυματίζει σε αυτό το αστέρι…

Τι γλυκό όνειρο…

 

Μερσέντε
Ένα ορφανό παιδί που έχει δύσκολη ζωή

Ονειρεύτηκα ότι έχω…

Ονειρεύτηκα ότι έχω παγωτά
έχω ποδήλατο
πάω σινεμά
κάνω βόλτα με τον μπαμπά και τη μαμά.
ότι ο μπαμπάς φέρνει φρέσκο ψωμί και πατάτες.

Ορκίζομαι ότι είναι όνειρα όλα.

Με ακούει κανείς;

Ποια είμαι εγώ;

Θέλω να μιλήσω… Γιατί; Γιατί δεν μπορώ να κάνω βόλτα με τον μπαμπά και τη μαμά

να πάω σινεμά

να έχω ποδήλατο και…

 

Μαχζίαρ
Όνειρα από την καρδιά

Κάποιος θα έρθει

κάποιος έρχεται με τα κόκκινα αστέρια και τον κόκκινο ήλιο

κάποιος που δεν είναι μικρός ούτε μεγάλος

κάποιος που περπατάει μαζί μας παντού

κάποιος που θα μας δώσει και μας το μερίδιό μας

δεν τεμπελιάζει καθόλου

νιώθω ότι είναι καλύτερος

μπορεί κάποιος να τον φυλακίσει αλλά δεν μπορεί να τον πιάσει

το ξέρω, ζωντανεύει τα όνειρά μας

το ξέρω, με βλέπει

τον νιώθω πλάι μου

τον νιώθω πλάι μου

 

Κική
Όνειρα

Όνειρα έρχονται

Στα μάτια και στα πόδια μου.

Κτίρια το βράδυ

Η αδελφή μου, ο μπαμπάς και η μαμά μου

Ο ήλιος

Άνοιξα όλα τα παράθυρα

Όνειρα θα έρθουν

Για το μερίδιο του καθενός

στον τόπο του.

Η καρδιά μου

Η ανάσα μου

Γυρνάει στα ωραία πράγματα.

Όνειρα ακούνε και μιλάνε

Σαν κόκκινα αστέρια

Μιλάνε στον θεό

που έρχεται,

δεν έρχεται,

θα έρθει.

 

Παυλίνα
Αν και είναι κλειστά

Κάθε βράδυ, ένα αστέρι

μαχαίρι σαν πυροτέχνημα

ανοίγει την καρδιά μου

Αν και έχω τα μάτια κλειστά

το φως μπαίνει μέσα μου

Από όλα τα παράθυρα

 

Ελένη
Κόκκινος ήλιος

 Η ανάσα μου και η καρδιά μου

τραγουδούν στο φως

Τα μάτια μου ονειρεύονται πολύχρωμα

Ίσως με φυλακίσουν, το ξέρω

Φοβάμαι…

Αλλά το κρύο χάνεται συνεχώς

Κι ο ήλιος είναι κόκκινος

Εμείς, που είμαστε μοναδικοί

άξαφνα, ερχόμαστε καλύτεροι

το δίχως άλλο για να μοιράσουμε

πυροτεχνήματα και αστέρια

 

Forough Farrokhzad
Someone Who Is Like No one

I had a dream,
someone will come.

I had a dream,
someone is coming – for sure.
I had a dream about a red star,
And my eyes are blinking all the time,
And my steps join up, out of the blue.

I swear to God!
I don’t lie!
I dreamed about a red, shiny star –
when I was, like, awake.

Someone will come,
I know.
Someone is coming,
Someone else,
Someone better,
Someone who is like no one!

Someone who is not like my daddy,
And is not even like my mom.
Someone who is not like Ali,
And is not like Sara.
Someone who is like no one –
But like the one who “ought to be”.

And,
he is taller than our neighbors’ trees,
And his face is brighter than Mohamed’s face.

He is not afraid of Mr. Nour’ brother–
who wears a marine uniform –
and has a huge, huge pistol.

He is not even scared of Mr. Nour –
who owns all of our buildings’ rooms.

He must be a Saint, for sure!
I know, he can read my sister’s English book –
with closed eyes.

I know,
he can take a thousand off a million–
just very-very fast.

And,
and he can do something–
and we won’t have any blackout,
especially on Friday nights.

And he can make the Allah neon,
on the top of the mosque, become bright and green again.

Oh, I like that green neon a lot!
I like all colorful lights!
And I want Ali to have a bike,
with a big, red, flash light;
And I want to sit on the back of his bike,
And turn around the square.

Oh, I like biking around the square so much!
It is so good to go to the park;
And it is so good to have an ice cream;
And it is so good to drink a coke;
And it is so good to go to a movie.
I like all those good things a lot.

I am so little,
and I always get lost in the streets.
But daddy is not little – at all,
And he knows all the streets in our town.

Why he doesn’t do something–
for The One, the red star in my dream, to come here now?

Why he cannot make my dream come true?
Why nobody does anything?

Oh, this sun is so lazy,
and it is still cold…
But I have cleaned up everywhere,
I have even washed all the stairs,
and I have opened all the windows.

Why my daddy doesn’t dream at all?

It is still cold…
But I have cleaned up everywhere,
I have even washed all the stairs,
and I have opened all the windows.

Someone will come,
Someone is coming,
Someone who walks with me,
Someone who is in my heart,
Someone who hears me breathing,
Someone who sees me dreaming of him.
Someone who hears me talking, talking about him.

I know,
Nobody can catch Him.

I know,
Nobody can jail Him.

I feel that He is growing on the other side of the fence,
I feel that He is singing with all the drops of rains.
and the falling of leaves.

Someone will come,
Maybe, on the day of Firework Show.

Someone will come,
and will bring fresh bread, butter and cream,
and a big pot of soup with lots carrots and potatoes.

Someone will come,
And will fairly divide the park, the coke and the soup,
And will give everybody his share.

I know,
He will give me my share too.

Someone will come,
Someone is coming,
I had a dream.

Translation: Maryam Dilmaghani

 

Forough Farrokhzad
Κάποιος μοναδικός

Ονειρεύτηκα πως
κάποιος θα ρθει.

Ονειρεύτηκα πως
κάποιος έρχεται – στα σίγουρα.
Ονειρεύτηκα ένα κόκκινο αστέρι,
Και τα μάτια μου ανοιγόκλειναν συνεχώς,
Και τα πόδια μου, άξαφνα, ακολούθησαν.

Μα τον Θεό!
Ψέματα δεν λέω!
Είχα ένα όνειρο για ένα κόκκινο, λαμπερό αστέρι –
και ήμουν σαν ξύπνια.

Κάποιος θα έρθει,
Το ξέρω.
Κάποιος έρχεται.
Κάποιος άλλος,
Κάποιος καλύτερος,
Κάποιος μοναδικός!

Κάποιος που δεν μοιάζει του μπαμπά μου
μήτε καν με τη μαμά μου.
Κάποιος που δε μοιάζει με τον Αλί
αλλά ούτε και με τη Σάρα.
Κάποιος μοναδικός –
αλλά κάποιος «ιδανικός».

Και,
είναι ψηλότερος από τα δέντρα των γειτόνων μας,
Και το πρόσωπό του είναι φωτεινότερο από το πρόσωπο του Μοχάμεντ.
Δεν φοβάται τον αδερφό του κυρίου Νουρ–
που φοράει στολή πεζοναύτη–
και έχει ένα τεράστιο, τεράστιο πιστόλι.

Δεν φοβάται ούτε τον κύριο Νουρ
που του ανήκουν όλα τα κτίρια στα οποία βρίσκονται τα δωμάτιά μας.

Πρέπει να είναι Άγιος, το δίχως άλλο!
Το ξέρω, μπορεί να διαβάσει το βιβλίο αγγλικών της αδερφής μου–
με κλειστά μάτια.

Το ξέρω,
μπορεί να αφαιρέσει χίλια από ένα εκατομμύριο–
πραγματικά πολύ γρήγορα.

Και,
μπορεί να κάνει κάτι–
και να μην έχουμε μπλακάουτ,
ειδικά τις Παρασκευές το βράδυ.

Και μπορεί να κάνει τον Αλλάχ να φωτίζει με νέον,
στην κορφή του τζαμιού, να ‘ναι ξανά πράσινος και φωτεινός.

Ω, πόσο μου αρέσει αυτό το πράσινο νέον!
Μου αρέσουν όλα τα πολύχρωμα φώτα!
Και θέλω ο Αλί να έχει ένα ποδήλατο,
μ’ ένα μεγάλο, κόκκινο φως∙
Και θέλω να κάθομαι πίσω στη σέλα του ποδήλατού του,
Και να κάνουμε βόλτες στη γειτονιά.

Ω, πόσο μου αρέσει να γυρνάω τη γειτονιά με το ποδήλατο!
Είναι τόσο ωραία να πηγαίνεις στο πάρκο∙
Και είναι τόσο ωραία να τρως παγωτό∙
Και είναι τόσο ωραία να πίνεις κόκα κόλα∙
Και είναι τόσο ωραία να πηγαίνεις σινεμά.
Μου αρέσουν πολύ όλα αυτά τα ωραία πράγματα.

Είμαι τόσο μικρή,
και χάνομαι συνεχώς.
Αλλά ο μπαμπάς δεν είναι καθόλου μικρός
Και ξέρει όλους τους δρόμους στην πόλη μας.

Γιατί δεν κάνει κάτι–
για τον Έναν, για το κόκκινο αστέρι στο όνειρό μου, για να έρθει εδώ τώρα;

Γιατί δεν μπορεί να ζωντανέψει το όνειρό μου;
Γιατί κανείς δεν κάνει τίποτα;

Ω, ο ήλιος τεμπελιάζει,
και ακόμα κάνει κρύο…
Αλλά εγώ καθάρισα παντού,
Έπλυνα μέχρι και τα σκαλιά,
κι άνοιξα όλα τα παράθυρα.

Γιατί ο μπαμπάς μου δεν ονειρεύεται καθόλου;

Ακόμα κάνει κρύο…
Αλλά εγώ καθάρισα παντού,
Έπλυνα μέχρι και τα σκαλιά,
κι άνοιξα όλα τα παράθυρα.

Κάποιος θα ‘ρθει,
Κάποιος έρχεται,
Κάποιος που περπατά πλάι μου,
Κάποιος που έχω στην καρδιά μου,
Κάποιος που ακούει την ανάσα μου.
Κάποιος που με βλέπει να τον ονειρεύομαι.
Κάποιος με ακούει να μιλάω, να μιλάω για κείνον.

Το ξέρω,
κανείς δεν μπορεί να Τον πιάσει.

Το ξέρω,
κανείς δεν μπορεί να Τον φυλακίσει.

Το νιώθω πως μεγαλώνει σε έναν άλλο τόπο,
Το νιώθω πως τραγουδά με όλες τις σταγόνες των βροχών.
και με όλα τα φύλλα που πέφτουν.

Κάποιος θα ‘ρθει,
Ίσως τη μέρα που θα έχει το Σόου με τα Πυροτεχνήματα.

Κάποιος θα ‘ρθει,
και θα φέρει φρέσκο ψωμί, βούτυρο και κρέμα,
και ένα μεγάλο τσουκάλι σούπα με πολλά καρότα και πατάτες.

Κάποιος θα ‘ρθει,
Και θα μοιράσει δίκαια το πάρκο, την κόκα κόλα και τη σούπα,
Και θα δώσει στον καθένα το μερίδιό του.

Το ξέρω,
Θα μου δώσει και εμένα το μερίδιό μου.

Κάποιος θα ’ρθει,
Κάποιος έρχεται.
Ονειρεύτηκα πως.

 Μετάφραση από τα αγγλικά: Δημήτρης Γκιούλος

 

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

27/11
11:30
Συζήτηση
Ο καημός της ξενιτιάς. Μνήμη, ιστορία, λογοτεχνία
29/11
13:00
Συζήτηση
Το προσφυγικό μεταξύ ντοκουμέντου και λογοτεχνίας
29/11
17:30
Συζήτηση
Δύο γυναίκες πεζογράφοι από τη Συρία: Ράσα Αμπάς και Ραμπάμπ Χαϊντάρ